Przejdź do treści

Mniej śmieci, więcej uważności – relacja ze sprzątania fragmentu Dębiny

Niewielką grupą posprzątaliśmy fragment Dębiny. Akcja była symboliczna i taka miała być. Nie chodziło o to, żeby wynieść z lasu wszystko, tylko o to, żeby przez chwilę spojrzeć na leśne ścieżki oczami kogoś, kto szuka śmieci.

Spacer z workiem w ręku

Kiedy idzie się przez las z workiem, patrzy się na ścieżkę zupełnie inaczej. Wzrok zatrzymuje się na tym, co zwykle umyka: na kapslach w trawie, foliach zaczepionych o krzaki, niedopałkach między liśćmi. To ćwiczenie z uważności, które zostaje w głowie na dłużej niż samo sprzątanie.

Mały śmieć, długi ślad

W trakcie sprzątania rozmawialiśmy o tym, dlaczego drobne śmieci są tak uciążliwe. Filtr papierosa to tworzywo, z którego po dekadzie ubywa zaledwie połowa masy, a jeden niedopałek potrafi zatruć litr wody. Plastik nie rozkłada się jak liść, tylko kruszy na mikroplastik, który trafia do gleby i wody.

Mówiliśmy też o zwierzętach. Foliowe torebki, sznurki i potłuczone szkło to dla nich realne pułapki, a resztki jedzenia przyzwyczajają dzikie zwierzęta do szukania pokarmu przy ludziach.

Śmieci i pożary

Osobny wątek to bezpieczeństwo. W suchym lesie niedopałek może zaprószyć ogień, dlatego strażacy co roku apelują, by nie palić i nie wyrzucać niedopałków w lesie ani w jego pobliżu. To argument, który przemawia nawet do tych, których nie przekonuje sama estetyka.

Zasada na każdy spacer

Wyszliśmy z Dębiny z prostą zasadą: zabieram ze sobą wszystko, co przyniosłem. A jeśli po drodze widzę cudzy śmieć i mogę go bezpiecznie podnieść – podnoszę. Jedna osoba nie posprząta lasu, ale wiele osób, które niczego w nim nie zostawiają, sprawia, że sprzątać nie trzeba.

Dziękujemy wszystkim, którzy spędzili z nami ten czas z workiem w ręku. Informacje o kolejnych spotkaniach znajdziesz na naszej stronie.